Wanneer heb je een omgevingsvergunning nodig?

Niet elke verbouwing heeft een vergunning nodig — maar als je er onterecht vanuit gaat, kan dat je duur komen te staan. Dit zijn de hoofdlijnen.

Sinds de invoering van de Omgevingswet regel je een verbouwing via het landelijke Omgevingsloket. Of je een omgevingsvergunning nodig hebt, hangt af van wát je verbouwt, wáár, en of je iets aan de constructie of het uiterlijk verandert.

Vergunningsvrij of niet?

Veel inpandige, niet-constructieve aanpassingen zijn vergunningsvrij — denk aan een nieuwe keuken of badkamer plaatsen. Het wordt anders zodra je:

• de draagconstructie wijzigt (bijvoorbeeld een draagmuur weghalen);
• het uiterlijk aan de voorkant of naar openbaar gebied verandert;
• bouwt aan een monument of in een beschermd stads- of dorpsgezicht;
• het oppervlak of volume flink vergroot, of de regels van het lokale omgevingsplan overschrijdt.

Een aanbouw of dakkapel aan de achterzijde is onder voorwaarden (afmetingen, hoogte, afstand tot de erfgrens) vaak vergunningsvrij. De exacte grenzen verschillen per situatie, dus controleer dit altijd.

Veelvoorkomende situaties

Uitbouw of aanbouw

Achterzijde en binnen de maatvoering: vaak vergunningsvrij. Groter, hoger of aan de voorzijde: meestal vergunningplichtig.

Dakkapel

Aan de achterkant binnen de voorwaarden vaak vergunningsvrij; aan de voorkant bijna altijd vergunningplichtig (welstand).

Draagmuur weghalen

Wijzig je de constructie, dan is een vergunning — inclusief constructieberekening — vrijwel altijd nodig.

Wat heb je nodig voor de aanvraag?

Voor een aanvraag lever je doorgaans bouwtekeningen (bestaand én nieuw), een situatietekening en bij constructieve ingrepen een constructieberekening aan. Een bouwkundig tekenaar of architect stelt dit dossier voor je samen.